Je suis un mouton.

Mijn laptop heeft ebola! En zelfs de nieuwste anti virus programma’s krijgt de shitstorm aan diaree-opwekkkende schijtberichten niet verwijderd!

In deze tijd dat iedere nozem met een laptop en een selfie-stick zichzelf uitroept tot vertegenwoordiger van het vrije woord, kon ik natuurlijk niet achterblijven om ook na lange tijd weer eens in het toetsenbord te klimmen en mijn mening als dunne stront in jullie gezichten te spetteren.

Voor degene die afgelopen weken onder een steen geleefd hebben… Vluchtelingen komen naar Europa! En daar heeft iedereen een mening over natuurlijk. Terwijl mijn koffiemaker pruttelende geluiden maakt verlang ik terug naar de dag dat het nieuws om 20uur bij je binnenkwam of ’s ochtends via de krant. Daar vormde je dan wel of geen mening over, je discussieerde eventueel nog met wat vrienden bij het koffiezetapparaat op kantoor. en dat was het!

Vandaag de dag gaan discussies heel de dag door op sociaal media. Iedereen flikkert zijn vaak ongenuanceerde mening maar op het net, en als je helemaal hip bent dan maak je een filmpje met je flitsende nieuwe selfie-stick en roept dan half Nederland op om dit te delen.

De vluchtelingendiscussie…. KURISTUS wat een ellende! iedereen weet het het beste. “TERUG NAAR JE EIGEN LAND, EIGEN VOLK EERST, EN ONZE OUDEREN DAN, NEDERLANDERS LOPEN OOK BIJ DE VOEDSELBANK” en meer van dit soort leuzen, niet te vergeten de foto’s van die misselijkmakende kop van Geert.. overspoelen het nieuwsoverzicht Facebook, als een verstopt toilet bij een benzinepomp.
Gut gut gut wat zijn we begaan met ons eigen volkje zeg! Maar hoeveel van die schreeuwers met Caps-Lock standaard aan, komt werkelijk eens vanachter zijn toetsenbord vandaan en gaat de dunne stront van de reten van onze ouderen afwassen? Wie van de leden van de Selfie-partij brengt er volle karren boodschappen naar de voedselbank? “GEEN VLUCHTELING IN MIJN HUIS” schreeuwen ze, wel een oerhollandse naar pis en goedkoop ruikende zwerver dan bij jou aan tafel????, terwijl je eidelijk eens je grote scheur dicht houdt. omdat de enige normen en waarde die wij nog kennen tegenwoordig “niet met volle mond praten” is.
Dan heb je nog de zogenaamde “vluchtelingen knuffelaars” die plaatjes delen van aangespoelde kinderlijkjes en schreeuwen dat het ONZE WERELD is. Ik heb nog geen selfie gezien van jou aan de Turkse kust hoor terwijl je voedselpakketten uitdeelt. Hoeveel getraumatiseerde Syrische kindjes spelen er vadertje en moedertje met jouw kind op dit moment?

En dan mogen we niet de delers van de alternatieve media vergeten natuurlijk. Je kent ze wel, ze hebben steevast hun selfie-profielfoto ingeruild voor Guy Fawkes-maskers en roepen je op om de mainstreme media niet te geloven. Je moet voor jezelf denken en niet klakkeloos filmpjes en posts van het A.D, de Metro en de NOS overnemen, geloven en delen. Nee, hun moet je geloven en niet vergeten te delen he!

En nu…? Nu is er weer ophef over de uitgave van twee cartoons van het satirische weekblad Charlie Hebdo. “WALGELIJK” roept de menigte die nog niet zo heel lang geleden hun profielfoto op Facebook veranderde in een zwart vierkant met dikke vette schreeuwende letters ‘JE SUIS CHARLIE”

Een kennis van mij opperde laatst het voorstel om iedereen eerst een I.Q-test te laten doen voor ze een internetverbinding te verschaffen. Ik lachte er toen om…

En ik..? ik moet schijten nu… niet alleen omdat die derde bak koffie op mijn darmen werkt maar vooral omdat jullie allemaal schapen zijn. Dus doe mij effe een lol, trek een jas aan, ga naar buiten en blijf lopen tot je een wei vol schapen tegenkomt. Trek vervolgens je broek af en schijt effe lekker tegen de schrikdraad aan. Kies dan een schaap uit die jou het meest aanspreekt, maak er een selfie mee en verander je profielfoto op Facebook en Twitter.

Dan kunnen we allemaal op “de-vind-ik-niet-leuk-knop” drukken

meeeh meeeeh meeeeh

Nic xxx

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Pindakaas op Duits brood

De woonkamer ligt bezaaid met speelgoed en platgetrapte koekjes, in het washok een soort van Wipe Out obstacle baan van vuile was, glazen plakken vast aan het aanrecht en ik kon zweren dat er zo juist een stofwolkje naar me knipoogde. Onze kleine Lila doet een dutje, Joe is naar school, ik heb uit verveling al mijn lippen rood gestift en omdat ik toch niets anders te doen heb… maar weer eens in het toetsenbord geklommen om een blogje neer te zetten. Sjeesus Minaaa wat is het al weer een tijd geleden zeg!

Heb ik dan niks te melden? Tuurlijk wel!
Ik kan jullie natuurlijk nu op de hoogte brengen van het feit dat er nu een rode lippenstift-rand zit rond de hap van mijn boterham.
jep! reuze interessant .
DEUTCHES BAUERN BROT MIT ERDNUSSBUTTER UND uhm… hagelsläge (proest)
Excuseer mijn capslock, Maaruh als je Duits praat dan moet je altijd een beetje spugend Schreeuwen met Hitler-imitatie-stem, he
ERDNUSSBUTTER dus… en niet erdnusskäse (gniffelt)

Ja dus… dat maak ik mee op een dag. helemaal in me uppie kan ik dus dubbel liggen om het Duitse woord voor Pindakaas. Had ik al verteld dat ik Duitse schoonouders heb?
Het leven kan bizar lopen he? Gaf ik twee jaar geleden nog valse telefoonnummers aan foute internetdates en kreeg ik al uitslag en acute kortademigheid als één van mijn flirts maar begon over zijn moeder, rijd ik nu zo af en toe met mijn buurman rond in de Duitse OEMGEBOENG om op visite te gaan bij de schoonouders!

Tis wat zo’n taalbarrière. Gelukkig versta ik bijna elk woord. Komt natuurlijk door het verplicht kijken van TATORT en COMMISSARIS REX, – gaat statig staan en roept; NEIN NEIN NEIN- vroeger bij familie schone schijn. De zenderkeuze van mijn ouders beperkte zich meestal tot ZDF en ARD tot ergernis van mij. Maar goed het heeft misschien dan toch zijn vruchten afgeworpen. Hebben ze ook iets goeds gedaan he!
Toch is het lastig hoor, vooral als je hoofd werkt zoals het mijne en je dus bij het woord ERDNUSSBUTTER in een oncontroleerbare lachstuip schiet. En vertaal die humor maar eens naar het Duits.

Duits spreken is weer een heel ander verhaal, vooral omdat ik een lichtelijk trauma heb overgehouden aan de Duitse les van Meneer Kleykers op de Mavo. SCHEIßE naamvallen! ( ik heb net moeten GOOGLEN hoe ik de Duiste Ringel-S uit mijn toetsenbord moet toveren! )
Ken je ze nog? die naamvallen?
DER, DIE, DAS, DIE
DES, DER, en google de rest maar SELBER! whaha
Anyhoe… Verschrikkelijk vond ik het dus. Duits! Keer naar keer las ik weer OEMGEBOENG in plaats van UMGEBUNG en aalbessen of rode bessen noem je dus in het Duits, Johannisbeere! Das toch hartstikke onlogisch vooral als je moeder Josefiena heet en je dan als vijftienjarig kuiken voor dat bord staat met klotsende oksels. En als Meneer Kleykers dan met zijn rood aangelopen hoofd waar hij drie haren met gel overheen geplakt heeft, op je schreeuwt; RODE BESSEN! tja dan kan het natuurlijk zomaar gebeuren dat je dan vol overtuiging spugend-schreeuwend “JOSEFIENABEERE” roept.
Nou ik kan je zeggen… als je dat gebeurd dan wil je dus het liefst een Duitse kuil graven en erin gaan liggen hoor!

Wij Limburgers zijn over het algemeen wel goed in Duits, uitzonderingen daar gelaten, natuurlijk! Komt vast doordat we onze boodschapjes gaan doen net over de grens en als kind allemaal Baywatch, Nightrider en The A-team hebben gekeken op de Duitse zender. Voor degene die nog nooit DAS A-TEAM!!!! hebben gekeken….. DOEN!!!
a team

Al snap je geen hol van die braadwurst-vertaling het blijft grappig om te kijken naar Murdock, Hannibal, GESICHT (ik pis in me HOSE) und BEE-AA BARAKOES!

Maargoed wij Nederlanders passen ons snel aan, DEUTCHEN BRÖTCHEN ( spuug, spetter, schreeuw) bestellen wij gewoon met de juiste Duitse naamvallen bij de Aldi. Make that the cat wise als een Engelsman ons iets op onze sleeve wil pinnen en als de Franssen ons poppetje gezien hebben, doen wij het “keske toe”
Toch bestellen die kuilengravers bij ons in Nederland wel gewoon BROTCHEN MIT ERDNUSSBUTTER in plaats van ERDNUSSKÄSE! En sturen wij de zoveelste verdwaalde Duitser gewoon weer IMMER GERADE AUS in onze prachtige Hollandse OEMGEBOENG!

Daarom, en omdat ik gewoon ÜBER slecht ben ik Duits, spreek ik gewoon Nederlands tegen mijn schöne ouders!
En dat gaat eigenlijk best prima! Kom op, ik ben toch zeker Linda de Mol niet!

KUSS Nic

Geplaatst in Geen categorie | 4 reacties

Het weer

In de tuin met de laptop op schoot in een stoel, even staren naar de kraakheldere hemel terwijl er op mijn scherm achter elke pagina die ik tracht te laden, tussen haakjes “reageert niet” komt te staan. De boodschappen staat nog op tafel, dat doe ik zo wel. Het is wat, boodschappen doen! Ik maakte vandaag de vergissing om zonder te lunchen inkopen te gaan doen, dus nu ben ik de trotse eigenaresse van gang 2 van de Liddl. De auto liet onder de carport staan want het is immers maar een stukje bergaf naar de winkel… En een ellendige berg op met kinderwagen en tas vol boodschappen dus. Ik had al spierpijn en dat is er nu dus niet minder op geworden.
Natje en ik zijn begonnen met sporten. Jaja wat goed van ons he. Bodyshape nog wat, doen we dus. Afgelopen Maandag was de eerste les. Bodyshape-nog-wat??? hoor ik je denken. Nou dat is dus een uur lang van alles doen zodat je de dag er na in de spiegel kijkt, als je je bed al uit komt dan, en denkt: “mwaw denk dat mijn body gewoon deze shape blijft houden”. Maar goed tegen de tijd dat het weekend is lopen we niet meer alsof we 10cm ontsluiting hebben en dan beginnen we Maandag gewoon weer volle goede moed opnieuw.

Ik zet mijn stoel nog een standje achterover, geen wolkje aan de lucht en niks te klagen. Of in elk geval kunnen we Piet Paulusma eens nergens de schuld van geven. Het is ook windstil in de Villa. De storm van emoties na het heengaan van onze Teuntje is gaan liggen. Een nieuwe huisgenoot in de vorm van een mini varkentje, brengt weer zonneschijn in huis. De kippen verblijven ondanks het zomerse weer, veelal in hun hok en broeden eitjes uit tot kuikens, onze haan laat zo nu en dan een kraai horen alsof hij een kou heeft opgelopen. Eigenlijk is het gewoon zonnig. Lila is nog steeds een wolk van een baby en mijn grote kerel is afgelopen maand alweer 7 lentes jong geworden. En ook tussen Buurman en mij is er geen vuiltje aan de lucht.
Maar als we niet meer mogen klagen over het weer, waar dan wel nog over? Nou ook in felblauwe hemel boven de Villa zweeft wel eens een donker wolkje. Vandaag de dag in de vorm van frustraties om onze weekenddochter die momenteel verkeerd in de pre-pubertijd. ELLENDE!!!! Even was ik bang dat dit kleine wolkje zou ontgroeien tot een tornado die ons gezinnetje als een jong éénjarig gewasje uit de grond zou trekken. Gelukkig zijn wij als onkruid. Sneeuw, hagel, of brandende zon, wij steken na elke bui onze natte koppies weer fier de lucht in om te zien wat de volgende dag het weer, weer brengt. Ons donderwolkje waait nu eventjes de hele andere kant op, wat wel verdrietig is. Ik zou het hard willen laten regenen en haar in een stroomversnelling willen sturen naar pastaslingers rijgen. Het zo hard laten waaien in de richting van 100 rollen wc papier waar we mummies van kunnen maken, Ik zou de zon willen laten schijnen tot boven de dertig graden en waterballonnen vullen met als doel de dames van de zonnebloem. Maar de wind waait dit donderwolkje nu even van ons weg, ze laat een felblauwe lucht achter en regent haar puberstreken nu even niet meer boven onze Villa.

Er zijn maar weinig dingen in het leven die je echt kan beïnvloeden, en het weer is ook zo’n ding. Donderwolkjes horen ook bij het leven, en als ze besluit weer binnen te waaien dan stormen wij gewoon met haar mee. Met blote voeten in de regen, of in zwembroek in de sneeuw, zullen we haar als de zon weer verwarmen, haar voorspoed bieden in tegenwind, En samen schelden op Piet Paulusma die altijd het verkeerde weer brengt.

De gezichten van Buurman en mijzelf staan gelukkig dezelfde windrichting op, en daar kan ik gelukkiger van worden dan sneeuw met Kerstmis en zon op de eerste vakantiedag.

Oat moarn

Nic xxx

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Onze Teun

HALLO STELLETJE RAMPTOERISTEN EN ELLENDE-HOEREN!
HET BERICHT DAT JULLIE ZOEKEN IS VERWIJDERD!!!!!
IK SCHREEF HET BERICHT OM HET ENORME VERDRIET OM HET OVERLIJDEN VAN MIJN HOND TE KUNNEN VERWERKEN IN MIJN PERSOONLIJKE BLOG DAT IK DEEL MET EEN AANTAL VASTE VOLGERS. MENSEN VINDEN HET ECHTER NODIG OM DIT BLOG MASSAAL TE GAAN DELEN EN ER NOTA BENE NOG EEN EIGEN VERSIE AAN VAST TE PLAKKEN. IK KWAM MIJN VERSCHRIKKELIJKE VERHAAL TEGEN OP VERKOOPSITES OP FACEBOOK WAAR IK DOOR ACHTERLIJKE LEEGHOOFDEN OOK NOG EENS BESCHULDIGD WERD VAN VANALLES EN NOG WAT. NU HEBBEN JULLIE WAT! BERICHT IS WEG. GA MAAR LEKKER DISCUSSIEREN OVER ANDERMANS ELLENDE! EN DE GENE DIE HET NODIG VINDEN OM MIJ PERSOONLIJK EEN BERICHT TE STUREN, BESPAAR JE DE MOEITE! IK BEN ER KLAAR MEE. iedereen die oprecht heeft meegeleefd met ons verdriet dankjewel voor de lieve berichten en steunbetuigingen. Helaas is het door mensen nog zieker dan de personen die mijn hond vermoord hebben niet mogelijk om mijn verdriet op mijn eigen manier te verwerken! GA MAAR LEKKER NAAR DE a2 ONGELUKKEN KIJKEN OFZO. MAAR GEEN TIJDSVERDRIJF MEER OVER ONZE RUGGEN EN OVER MIJN HOND!!!

Snapshot_20130414_2

Geplaatst in Geen categorie | 52 reacties

De Facebookpolitie

Mijn ochtendroutine gaat meestal als volgt:
Na gemiddeld twaalf keer op de snoozeknop geduwd te hebben komt Joe de slaapkamer binnen om te vragen of hij mag kijken of onze kippen eitjes hebben gelegd. Ik laat me dan in een sierlijke beweging uit het bed vallen en druk mijn oor tegen de deur van de slaapkamer van Lila om zo in te schatten of het lukt om een kopje koffie te drinken voordat de kleine spruit ontwaakt. De laatste weken lukt dit meestal wel want ons klein prinsesje heeft de Doornroosje-genen van ondergetekende. Joe is inmiddels druk bezig zijn tas in te pakken voor school en ik controleer of het trommeltje genoeg viezamientjes bevat voor een productief dagje leren. Vervolgens zet ik de koffiemaker aan en na enkele minuten borrelt er een vocabulaire aan scheldwoorden naar boven als ik weer vergeten ben een nieuwe koffiepad in het apparaat te stoppen. Joe en ik kijken vervolgens samen het nieuws met een boterham in de hand. Als Joe dan samen met de buurmeisjes naar school vertrekt is het tijd voor een tweede bakkie, dit keer meestal direct met nieuwe koffiepad. Snel een berichtje sturen naar mijn lief die al enkele uurtjes eerder vertrokken is naar zijn werk. Ik wissel vervolgens van de berichten-stuur-app naar Facebook waar ik iedereen meestal een goede morgen wens met een plaatje van een kop koffie en de berichten lees die mijn vrienden delen op social media. Ook deze ochtend verliep weer hetzelfde als altijd, behalve dat ik steeds weer dezelfde foto zag verschijnen op Facebook bij verschillende van mijn vrienden…

Terwijl ik de slaap uit mijn ogen wrijf probeer ik met fijngeknepen ogen het onderschrift te lezen en te begrijpen waarom de meneer op deze foto ineens zo enorm “INTERNET-FAMOUS” is.
DELEN! DELEN! DELEN! staat bij de foto. De meneer op de foto staat er kraakhelder op en met koeieletters staat zijn voor en achternaam meerdere malen bij het begeleidende stukje tekst dat mij moet overhalen om ook deze foto te DELEN! DELEN! DELEN! dus…
Ik bekijk de foto nog eens goed. Een ietwat oudere heer houdt trots een of andere trofee in zijn hand en lacht vriendelijk naar de fotograaf. Ik kan het niet helpen om me voor te stellen waar die lach in zal veranderen als hij deze ochtend na zijn ochtendritueel en tweede bakkie leut, na het goede morgen wensen van zijn vrienden opeens meerdere malen zijn foto ziet staat tussen de kattenfilmpjes, spelverzoeken en relatiestatussen.

Volgens de Facebookpolitie is de meneer met de trofee een pedofiel die zich gevestigd heeft in de buurt waar mijn kleine man buiten speelt. Hij zou berichten verstuurd hebben met een jonge dame van slechts 10 jaar jong en foto’s gestuurd hebben van zijn trofee dus. Als je begrijpt wat ik bedoel 😉

Gister zag ik foto’s voorbij komen van een koppel van middelbare leeftijd. Geen geposeerde foto’s dit maal, maar foto’s gemaakt met een beveiligingscamera in een winkel. Terwijl ik het drietal foto’s afspeurde om ergens te zien dat dit koppel iets in hun tassen stopte zonder af te rekenen, waren ze door Facebook al 100 keer “gedeeld”, betrapt, veroordeeld en bestraft.

Ik vind het eng, misschien nog wel enger dan de gedachte dat er mannen bestaan die foto’s van hun trofee sturen naar kinderen. Zijn wij allen schapen die klakkeloos de deelknop indrukken bij het zien van een foto van een wolf? Hebben deze criminelen het verdiend om publiekelijk ten schande gemaakt worden? Zijn ze nu schuldig tot het tegendeel bewezen is? in plaats van andersom??
Laat ik even duidelijk zeggen dat als meneer het werkelijk nodig vond om berichten te sturen met 10jarige meisjes ik zijn trofee hier ook wel aan de muur zou willen vastnagelen hoor. Maar zo werkt onze samenleving nou eenmaal niet. Gelukkig maar. Want stel je voor dat ik nu dadelijk eens een mooi kiekje trek van die buurman die zijn auto steeds verkeerd parkeert hier in de straat. Ik erger me al weken om die man. Alles wat ik hoef te doen is een mooie duidelijke foto maken, een schokkende verhaaltje erbij, iets met kinderen is nu populair, en kwak zo op Facebook. En nu maar wachten tot mensen het DELEN! DELEN! DELEN!!!! en tot vervolgens een zelfbenoemde Sherif met een hoog testosterongehalte deze wan-parkeerder bij de kladden vat. Dat zal hem leren zijn auto verkeerd te parkeren!

Ik deel geen foto’s dus van mensen die volgens de Facebookpolitie schuldig zijn bevonden. Ik scrol verder naar de goedemorgen wensen van de mensen in mijn vriendenlijst en zoek stiekem of ik geen foto van mezelf tegenkom die niet gemaakt is door een fotograaf maar de beveiligingscamera’s van het Kruidvat waar ik vorige week nog een snoepje in mijn mond stopte zonder het af te rekenen. Ik ben niet bang dat mijn kinderen foto’s krijgen van trofeeën, ze hebben immers geen telefoon. Ik ben banger voor die zelfbenoemde Sherifs die zich geroepen voelen om die mevrouw die haar handen niet van andermans snoepjes af kon houden, een lesje te leren.

Nic xxx

schuldig

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , | 6 reacties

er was eens…

Vanmorgen bladerde (scrolde dus) ik door oude blogs… Ik doe dat soms zomaar opeens. Bloggen is leuk! En terwijl ik mijn kop koffie ophoog houd als denkbeeldige Oscar wil ik jullie, mijn fans, mijn volgers bedanken *wrijft traan weg en kijkt diepzinnig*. Zonder jullie trouwe lezers en prachtig commentaar zou ik er geen bal aan vinden. BEDANKT!
Ok, ok, Geintje! zeker vind ik het leuk dat jullie mijn idioten belevenissen volgen, zo nu en dan mijn krabbels een “like” geven en ook jullie reacties zijn altijd weer een genot om te lezen. Maar eerlijk is eerlijk ik blog voornamelijk voor mezelf. Lekker egoïstisch ja.

Het helpt me te zien waar ik vandaag kom, wie ik nu ben, en welke weg ik in ga slaan. Aangezien ik meestal direct na het typen op publiceren klik verbaas ik me op zo’n terug-lees-dagje soms zelf enorm wat voor ongelooflijke muts ik kan zijn. Hoe groot problemen leken die nu er niet eens meer toe doen.

Ook vandaag weer zo’n dag dus dat ik mezelf even verloor in verhalen over affaires met getrouwde oudere mannen, niet goed ontwikkelde fotografen, flirten met leverworsten, online daten, rare kikkers en prinsessen met bindingsangst. Het is bijna of ik de hoofdrolspeelster in dit sprookje niet ken, alsof ik de woorden voor het eerst lees terwijl ik ze toch echt zelf heb geschreven.

Mijn blog nam een drastische wending toen gladde kikkers plaats moesten maken voor een vaste hoofdrolspeler. Mijn Buurman Gele Bus, pfff wat hou ik van die man! Een mailtje van de datingsite zo nu en dan ,waar ik me niet bij afgemeld krijg, herinnerd me alleen nog zo en dan aan het leven dat ik had voordat hij me van mijn sokken reed met zijn grote gele bus. Wat is er veel veranderd zeg. Ik ruilde mijn Villa in voor een huisje boompje en net geen stationcar. Blogs over internetdates maakte plaats voor analyses over schoonfamilie, internetdates veranderde in motorritjes met de Buurman en ik kus nu de voetjes van mijn kleine prinsesje en niet langer de gladde kikkers die ik in mijn netje vond, terwijl ik in 7 sloten tegelijk liep.

Niet alleen de hoofdrolspelers in dit sprookje zijn veranderd ook de manier waarop ik blog en in het leven sta is totaal anders. Ratelde ik voorheen door over vage karakters als Mr rivella, Clooney en Picture Perfect zonder dat het me ook een biet interesseerde dat deze aliassen echt wel wisten dat ik mijn gal spuwde over hen, ben ik wat gereserveerder in mijn huidige verhaallijn. De Karakters in dit sprookje zullen namelijk niet terug in een modderpoel geworpen worden na één enkel spannend avontuurtje. Deze cast is blijvend! Ik moet nu rekening houden met gevoelens van anderen en niet meer alleen mijn eigen gedrag analyseren. Het is niet langer het sprookje van de kikkerkussende, op stap gaande, flirtende en met bindingsangst hebbende prinses… Er zijn nu Buurbroers, schoonzusjes, weekendkinderen, en andere bekenden die zich zullen herkennen in de onschuldige naam die ik ze geef in mijn krabbels. Ze zullen soms moeten lachen om mijn schrijven en soms boos of beledigd kunnen raken. Ik zal er rekening mee moeten houden dat ik niet meer alleen over mijn leven schrijf omdat ik niet meer alleen ben…

Ik hou van mijn leven nu, en mijn Buurman is de liefde van mijn leven. Toch kan ik het niet helpen dat ik soms met enige heimwee de eerste bladzijdes van het sprookjesboek terug lees. Want ook al woon ik nu in mijn sprookjeskasteel met mijn prins in de Gele bus, de laatste bladzijde, waar met gouden sierletters staat geschreven, en ze leefden nog lang en gelukkig is nog niet in zicht.
Ik probeer me in te leven in mijn nieuwe rol, leer de tekst uit mijn hoofd en probeer de andere spelers van dit stuk beter te leren kennen.

Mijn rol is veranderd en de rollen van de mensen om me heen ook. En soms is het vervelend… Het is net alsof je favoriete personage uit The walking dead opeens opgegeten wordt door een zombie. Even weet je niet wat de volgende aflevering zal brengen en of je de verhaallijn nu nog wel zo leuk vind. Tot er opeens een nieuwe persoon op je beeldbuis verschijnt of een oude speler opeens een belangrijkere rol gaat spelen.

Mijn rol in dit sprookje is niet langer prinsesje spelen dat is duidelijk.En of ik nu de rol van Queen of Hearts, boze stiefmoeder, Heks of kabouter krijg ik dit verhaal, zolang de cast geweldig is, is de oscar al in the pocket wat mij betreft. En al was mijn one-woman-show zo lekker simpel… het is fijn om medespelers te hebben om je tekst mee te oefenen hoor.

Voorlopige conclusie; Ik ben geen prinsesje meer, ik kan misschien niet meer zomaar alles typen en publiceren en zonder na te denken met jullie delen, omdat ik rekening moet houden dat ze nu een deel uit maken van dit verhaal, en met die deelname hebben ze de namen Oma Nutella, Buurbroer en Miss Petticoat enzovoorts dan ook dubbel en dik verdiend 😛

Nic xxx

Geplaatst in Geen categorie | 7 reacties

Paying it forward

Blue Monday my ass! It is time for some positive news!

Who will pay it forward with me?

I’m participating in the “Pay it Forward” initiative: The first six people who comment on this blog with “I’m in” will receive a surprise from me at some point during the 2015 year – anything from a book, something homemade, a postcard, absolutely any surprise!

There will be no warning and it will happen when the mood comes over me and I find something that I believe would suit you and make you happy.

These six people MUST make the same offer on their BLOG. If you don’t have a BLOG you can “PAY IT FORWARD” with your Facebookaccount or any other social media. Once my first SIX have commented “I’m in” I will comfirm by answering “you’re in” and give you my email-adres, so you can send me your home-adres where i’ll be sending you a special gift somewhere in the year 2015. The next step is as easy as copy and paste… actually it is copy and paste :P. So once you’re in… just reblog or copy and paste this tekst on you socialmedia site. Let’s do more nice and loving things in 2015, without any reason other than to make each other smile and show that we think of each other. Here’s to a more enjoyable, friendly and love filled year!

If you didn’t make my list… you can still PAY IT FORWARD and start your own chain of happiness.

“when someone does you a favor, don’t pay it back! PAY IT FORWARD”

Nic xxxx

PAY IT FORWARD

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , , , , , , | 8 reacties